Dzień darmowej dostawy

Choroba refluksowa przełyku – co warto niej wiedzieć?

Choroba refluksowa przełyku (GERD) to stan w którym cofanie się treści żołądkowej do przełyku wywołuje szereg objawów klinicznych oraz związanych z nimi powikłań, które wpływają bezpośrednio na samopoczucie pacjenta. Okazuje się, że w dzisiejszych czasach GERD stanowi jedno z najpowszechniejszych zaburzeń gastroenterologicznych. Według najnowszych badań, w krajach wysoko rozwiniętych z problemem refluksu przełyku codziennie może zmagać się blisko 5% społeczeństwa, a raz w tygodniu nawet 20%. Jakie są przyczyny niniejszego zaburzenia i jak sobie z nim radzić?

Z tego artykułu dowiesz się

  • Jakie są rodzaje choroby refluksowej przełyku;
  • Jakie są najczęstsze przyczyny choroby refluksowej przełyku;
  • Jakie są objawy choroby refluksowej przełyku.

Jakie są rodzaje choroby refluksowej przełyku?

W obecnym systemie klasyfikacji wyróżnia się trzy postaci choroby refluksowej przełyku:

  • NIENADŻERKOWĄ postać GERD (NERD) – stanowiącą nawet 70% przypadków, charakteryzującą się występowaniem objawów klinicznych, przy jednoczesnym braku widocznych zmian zapalnych w trakcie badania endoskopowego;
  • NADŻERKOWĄ postać GERD (ERD) – obserwowaną u 20-30% pacjentów, charakteryzującą się obecnością widocznych zmian w postaci nadżerek i owrzodzeń podczas padania endoskopowego;
  • Przełyk Barretta (BE) – rozpoznawany wtedy, gdy u pacjenta ze zdiagnozowanym GERD stwierdza się zmianę nabłonka płaskiego w dolnej części przełyku na nabłonek walcowaty. Niniejszy rodzaj choroby wymaga zwiększonej kontroli, ponieważ może zwiększać ryzyko wystąpienia choroby nowotworowej przełyku.

Jakie są najczęstsze przyczyny choroby refluksowej przełyku?

Proces powstawania choroby refluksowej przełyku jest niezwykle złożony. Uznaje się, że u jego podstaw leży dysfunkcja dolnego zwieracza przełyku. Niemniej jednak, za najpowszechniejsze czynniki GERD uznaje się:

Czynniki anatomiczne – wśród których wyróżniamy: przepuklinę rozworu przełykowego przepony, zwiększony gradient żołądkowo-przełykowy (występujący m.in. w przypadku otyłości), intensywny wysiłek fizyczny oraz pozycję leżącą;

Czynniki czynnościowe – wśród których wyróżniamy: zaburzenia motoryki przełyku oraz gastroperazę;

Czynniki środowiskowe – wśród których wyróżniamy: (czynniki dietetyczne) pokarmy bogate w tłuszcze nasycone, nadmierną ilość spożywanej kofeiny oraz teiny, mięte, cebulę, czosnek, cytrusy, nadużywanie alkoholu oraz spożywanie nadmiernej ilości napojów gazowanych, (styl życia) palenie papierosów, nadwagę i otyłość, siedzący tryb życia, nadmierny stres, stosowanie niektórych leków, w tym m.in: morfiny, dopaminy, estrogenów, leków przeciwdepresyjnych.

Jakie są objawy choroby refluksowej przełyku?

Najczęstszym objawem zgłaszanym przez pacjentów z GERD jest zgaga, czyli palące uczucie w przełyku. Objaw ten spowodowany jest zazwyczaj drażniącym działaniem kwaśnej treści żołądkowej, bądź żółci na błonę śluzową przełyku. W dużej części przypadków, osoby z refluksem przełyku odczuwają również regurgitacje (czyli cofanie się treści pokarmowej z żołądka do ust lub części krtaniowej gardła). Do pozostałych objawów choroby refluksowej przełyku możemy zaliczyć:

  • Nudności, a nawet wymioty;
  • Czkawkę;
  • Puste odbijanie;
  • Dysfagię (czyli utrudnione przechodzenie pokarmu przez przełyk);
  • Częste bóle zlokalizowane w nadbrzuszu.

W większości przypadków, objawy związane z przebiegiem GERD nasilają się po zjedzeniu obfitego posiłku, przy pochylaniu się oraz w pozycji leżącej.

Warto również zwrócić uwagę na występowanie objawów pozaprzełykowych, które na początku mogą utrudniać postawienie trafnej diagnozy. Wśród nich możemy wyróżnić:

  • Poranną chrypkę;
  • Silny ból w klatce piersiowej (często mylony z bólem wieńcowym);
  • Suchy kaszel;
  • Świszczący oddech;
  • Nadżerki szkliwa zębów;
  • Uczucie dławienia w gardle.

Choroba refluksowa jest zaburzeniem o charakterze przewlekłym, dlatego też wymaga regularnej kontroli specjalistycznej.

Podsumowanie

Choroba refluksowa przełyku jest często diagnozowanym zaburzeniem, które wymaga złożonego leczenia, zarówno farmakologicznego, jak i dietetycznego. Dlatego też, w przypadku rozpoznania niniejszej choroby należy pozostawać pod stałą opieką gastroenterologa oraz dietetyka.